محرک‌ها و محدودیت‌های اصلی بازار برای زیرساخت‌های سوخت‌گیری گاز طبیعی

اهداف دوگانه-کربن و سیاست های زیست محیطی

تحت اهداف ملی "اوج کربن و بی طرفی کربن"، گاز طبیعی به عنوان یکپل زدن انرژی پاک، به ویژه برای کامیون های سنگین-، حمل و نقل عمومی، و وسایل نقلیه لجستیکی.

اجرایاستانداردهای انتشار چین VI​ و سیاست‌های حذف تدریجی خودروهای دیزلی قدیمی‌تر، مستقیماً تقاضا برای کامیون‌های سنگین- CNG/LNG را تحریک کرده و در نتیجه بازار تجهیزات ایستگاه‌های سوخت‌گیری را هدایت می‌کند.

مقررات و مجوزهای صنعت

جایگاه های سوخت رسانی به عنوان یک طبقه بندی می شوندصنعت پر خطر-، نیاز به تأییدیه های پیچیده و طولانی از چندین مقام، از جمله ایمنی کار، کنترل آتش سوزی، مسکن و توسعه شهری{0}}روستایی، و آژانس های حفاظت از محیط زیست.

در برخی شهرها، محدودیت‌های استفاده از زمین برای مواد شیمیایی خطرناک تشدید شده است، که انتخاب مکان را دشوار کرده و تعداد ایستگاه‌های جدیدی را که می‌توان ساختند محدود کرد.

یارانه های مالی و مشوق های مالیاتی

خط‌مشی‌های-مرحله اولیه شامل یارانه‌های{1} یک بار ساخت و ساز و یارانه‌های عملیاتی برای ایستگاه‌های جدید بود. اما در حال حاضر این یارانه ها در حال انجام استحذف یا حذف شده استدر چندین منطقه

در نتیجه، سازندگان تجهیزات باید بیشتر به آن تکیه کنندهزینه محصول-عملکرد (性价比)به جای سیاست سود سهام برای برنده شدن در قراردادها.

نفت-پراکندگی قیمت گاز (شاخص کلیدی اقتصادی)

مزیت قیمت گاز طبیعی نسبت به گازوئیل و بنزین مستقیماً تمایل کاربر نهایی را برای تغییر از دیزل به گاز تعیین می‌کند (تبدیل "نفت-به-گاز).

وقتی قیمت LNG به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و به سطوح قیمت دیزل نزدیک می‌شود، قابلیت اقتصادی کامیون‌های سنگین- LNG کاهش می‌یابد که منجر به کاهش تقاضا برای تجهیزات سوخت‌گیری می‌شود.

نوسانات قیمت گاز طبیعی/ال ان جی

قیمت گاز طبیعی داخلی تابع متغیرهای متعددی از جمله قیمت نفت بین‌المللی، هزینه LNG وارداتی واوج فصلی-تراشیدنتقاضا، که منجر به نوسانات قابل توجه بازار می شود.

نوسانات شدید قیمت، خطرات سرمایه گذاری را برای اپراتورهای ایستگاه افزایش می دهد و نگرش "صبر-و-دیدن" را تقویت می کند که ساخت ایستگاه های جدید را کند می کند.

اثر جایگزینی وسایل نقلیه انرژی جدید (NEV)

وسایل نقلیه الکتریکی با باتری (BEV) و خودروهای سلول سوختی هیدروژنی (FCEV) به تدریج در بخش‌های حمل و نقل خاص مانند تدارکات-محموله کوتاه، عملیات بندری و مناطق معدنی نفوذ می‌کنند.

این روند یکچالش ساختاری-میان مدت تا-بلند مدت-به صنعت تجهیزات CNG/LNG، انتقال به سمت ایستگاه‌های سوخت‌گیری چند انرژی «نفت{0}گاز-برق-هیدروژن» یکپارچه.

شبکه خط لوله گاز طبیعی و طرح پایانه LNG

ایستگاه های CNG به شدت به پوشش خط لوله متکی هستند، در حالی که ایستگاه های LNG به شبکه پایانه های دریافت و زیرساخت های حمل و نقل وابسته هستند.

زیرساخت ناکافی خط لوله در مناطق مرکزی-غربی و دورافتاده، تراکم استقرار ایستگاه های سوخت گیری را محدود می کند.

منابع زمین و برنامه ریزی شهری

کمبود زمین و قیمت های بالا در مناطق مرکزی شهری، مکان ایستگاه ها را به سمت حاشیه شهر و کریدورهای بزرگراه سوق می دهد.

پروژه های نوسازی شهری و تعدیل طرح راه ممکن است به جابجایی یا بسته شدن دائمی ایستگاه های موجود منجر شود.

گرایش به سمت ایستگاه های انرژی یکپارچه

حاشیه سود ایستگاه های سوخت رسانی مستقل به طور فزاینده ای محدود می شود. در حال انتقال بهایستگاه های انرژی یکپارچه-ترکیب سوخت، گاز، شارژ خودروهای الکتریکی و سوخت‌گیری هیدروژن-به استراتژی اصلی تبدیل شده است.

سازندگان تجهیزات اکنون باید از قابلیت هایی برخوردار باشندچند{0}}کوپلینگ انرژیویکپارچه سازی سیستم.

بومی سازی تجهیزات و پیشرفت فناوری

اجزای اصلی مانند پمپ‌های برودتی، سیستم‌های اندازه‌گیری و شیرهای ایمنی به درجه بالایی از محلی‌سازی، کاهش هزینه‌ها و بهبود قابلیت‌های تحویل دست یافته‌اند.

با این حال،-تجهیزات پیشرفته (مثلاً،-جریان سنج‌های با دقت بالا و سیستم‌های کنترل هوشمند) همچنان تا حدی به واردات متکی هستند،خطر "نقطه خفه"(خطر گلوگاه).

تحول هوشمند و دیجیتال

نظارت از راه دور، هشدار زودهنگام خطا، عملکرد بدون مراقبت و سیستم‌های ارسال هوشمند به الزامات استاندارد تبدیل شده‌اند.

تولیدکنندگان باید از «فروش سخت‌افزار» صرفاً به عرضه تبدیل شوند"سخت افزار + نرم افزار + خدمات"راه حل های یکپارچه

استانداردهای ایمنی و انفجار{0} ارتقا یافته

الزامات ملی برای رتبه‌بندی‌های ضد انفجار{0}}(مثلاًExdⅡBT4مواد برودتی و تشخیص نشت به طور مداوم در حال افزایش هستند.

این ارتقاء موانع فنی صنعت را بالا می برد و ظرفیت های تولید قدیمی را به تدریج حذف می کند.

فناوری یکپارچه سازی هیدروژن

برخی از ایستگاه‌های سوخت‌رسانی اکنون فضا را برای قابلیت سوخت‌گیری هیدروژنی در نظر گرفته‌اند. تجهیزات باید با محیط های هیدروژنی سازگار باشند که به مقاومت در برابر فشار بالا، جلوگیری از نشت و سازگاری مواد خاص نیاز دارند.

این تغییر مسیر تکنولوژیکی جدیدی را برای تولیدکنندگان تجهیزات باز می کند.

CAPEX تجهیزات (هزینه سرمایه)

سرمایه گذاری در تجهیزات ایستگاه LNG معمولاً بیشتر از ایستگاه های CNG است و تجهیزات برودتی و سیستم های ایمنی بخش قابل توجهی از هزینه را تشکیل می دهند.

تشدید رقابت قیمتی، حاشیه سود تولیدکنندگان را فشرده می کند.

هزینه های O&M (عملیاتی و نگهداری)

هزینه های عملیاتی-از جمله نگهداری تجهیزات برودتی،BOG (جوش-خارج از گاز)​بازرسی‌های ایمنی و کنترل- نسبتاً زیاد است.

قابلیت اطمینان تجهیزات و سطوح مصرف انرژی مستقیماً بر سودآوری اپراتورهای ایستگاه تأثیر می گذارد.

چرخه بازگشت سرمایه (ROI).

دوره بازپرداخت معمولی برای یک جایگاه سوخت گیری است3-5 سال، به شدت تحت تاثیر قیمت گاز، حجم فروش و ثبات سیاست است.

چرخه ROI طولانی تر، سرمایه گذاری جدید در ایستگاه ها را سرکوب می کند و متعاقباً تقاضا برای تجهیزات را کاهش می دهد.

تمرکز بازار در بین رهبران صنعت

کنگلومراهای بزرگ انرژی-مانند CNPC (پتروچین)، Sinopec، CNOOC، ENN Energy، و Guanghui Energy-بر سهم بازار تسلط دارند.

خرید به نفع برندهای تثبیت شده،-عرضه در مقیاس بزرگ،-همکاری بلندمدت است و فضای بقا را برای تولیدکنندگان تجهیزات کوچک و متوسط-فشرده است.

تشدید رقابت متقابل{0}}صنعتی

شرکت های برق و شرکت های هیدروژن در حال ورود به بخش ایستگاه های انرژی یکپارچه هستند. در حالی که این امر تقاضای تجهیزات جدید را به همراه دارد، رقابت در بازار را نیز تشدید می کند.

تولیدکنندگان باید خطوط تولید خود را گسترش دهند و قابلیت های یکپارچه سازی سیستم را افزایش دهند.

هم افزایی زنجیره ای صنعت

برای افزایش رقابت، سازندگان تجهیزات باید با تامین کنندگان گاز، اپراتورهای ایستگاه و شرکت های مهندسی همکاری نزدیک داشته باشند.

تامین کنندگان تجهیزات مستقل با خطر یکپارچه شدن یا جایگزینی با-یکپارچه سازهای سیستم در مقیاس بزرگ مواجه هستند.

نوسانات در بازارهای بین المللی انرژی

رویدادهای ژئوپلیتیکی (مثلاً مناقشه روسیه-اوکراین)، قیمت گاز طبیعی بین‌المللی، و نوسانات نرخ ارز بر بازار داخلی از طریق هزینه‌های LNG وارداتی تأثیر می‌گذارند.

این امر عدم اطمینان صنعت را افزایش می‌دهد و تصمیم‌گیری{0}}سرمایه‌گذاری را پیچیده می‌کند.

تأثیر رویدادهای غیرمنتظره

رویدادهایی مانند بیماری های همه گیر، آب و هوای شدید و حوادث ایمنی می توانند منجر به کاهش تقاضای کوتاه مدت-و تاخیر در پروژه شوند.

این سناریوها انعطاف‌پذیری جریان نقدی شرکت و قابلیت‌های کلی مدیریت ریسک را آزمایش می‌کنند.